Перевод песни Naar het licht (Froukje)

Soms scroll ik door m'n foto's
En verdrink in nostalgie
Denk aan lentes groen als kunstgras
En dan mis ik die magie
In wat ik ben geworden, alles wat ik nog kan zijn
Want de bladeren verdorden
En jeugd is porselein
Ik zou wel willen weten of de wereld nog vergaat
Want dat is me ooit beloofd,
Maar zijn beloftes accuraat?
Ik vind alle opties prima,
Maar ik wil weten hoe het zit
Dan hoef ik ook niеt zo te haasten naar het licht

Naar hеt licht, naar het licht
Als alles toch zo eindig is
Maak het dan licht, maak het dan licht
Echt alles heeft gewicht voor mij

Weet ik ben de zwaarte
Want ik weet wat geluk is
En ik draag het op handen
En ik knijp tot het stuk is
'k Heb een dak voor de regen
Dus waarom zweet ik van angst nu?
Dat is licht overdreven
Dus licht zal ik leven

't Is me allemaal wat veel soms,
Dus nu probeer ik therapie
Ik voel altijd heel veel schaamte,
Hoop dat niemand me daar ziet
Ik stapel verdriet op liefde,
Dan weer liefde of verdriet
Tot ik niet meer weet wat echt is,
Liefde kent toch geen limiet
Gebruik aanbidding als kompas,
Oh God, is dit de juiste weg?
Ik volgde blindelings de kaarten,
Zag toen pas wie ze had gelegd
Ik geloof dat ik het zelf was,
Ik herkende mijn gezicht
Heb ik voor niets zo lopen haasten naar het licht?

Naar het licht, naar het licht
Als alles toch zo eindig is
Maak het dan licht, maak het dan licht
Echt alles heeft gewicht voor mij
Naar het licht, naar het licht
Als alles toch zo eindig is
Maak het dan licht, maak het dan licht
Echt alles heeft gewicht voor mij

Weet ik ben de zwaarte
Want ik weet wat geluk is
En ik draag het op handen
En ik knijp tot het stuk is
'k Heb een dak voor de regen
Dus waarom zweet ik van angst nu?
Dat is licht overdreven
Dus licht zal ik leven

Weet ik ben de zwaarte
Want ik weet wat geluk is
En ik draag het op handen
En ik knijp tot het stuk is
'k Heb een dak voor de regen
Dus waarom zweet ik van angst nu?
Dat is licht overdreven
Dus licht zal ik leven

Иногда я листаю свои фотографии
И меня душит ностальгия
Думаю о весне, зелёной, как искусственная трава
И скучаю по этому волшебству
В той, кем я стала, есть всё, что будет во мне потом
Потому что листья вянут,
А молодость подобна фарфору
Я хотела бы знать, будет ли конец света,
Ведь однажды мне его обещали,
Но реальны ли их обещания?
Меня устроит любой вариант,
Но я хочу знать, что произойдёт
Тогда мне не нужно спешить к свету

К свету, к свету
Если всё кончено,
То сделай это лёгким, сделай это лёгким
Ведь всё имеет значение для меня

Знаю, что я — тяжесть,
Потому что знаю, что такое счастье
И я держу его в руках,
Я сжимаю его, пока оно не разобьётся
У меня есть крыша от дождя,
Так почему сейчас я потею от страха?
Это немного преувеличено
Так что что теперь я буду жить спокойно

Это слишком трудно для меня,
Так что теперь я прохожу терапию
Мне всегда так стыдно,
Надеюсь, меня никто не увидит
Печаль сильнее любви,
Но любовь важнее печали
Я больше не понимаю, где реальность,
Любовь всё равно не знает границ?
Использую обожание как компас,
О, боже, правильный ли это путь?
Я слепо следовала за картами,
Только тогда я поняла, кто их положил
Я верю, что это была я,
Я узнала своё лицо
Неужели я зря спешила к свету?

К свету, к свету
Если всё кончено,
То сделай это лёгким, сделай это лёгким
Ведь всё имеет значение для меня
К свету, к свету
Если всё кончено,
То сделай это лёгким, сделай это лёгким
Ведь всё имеет значение для меня

Знаю, что я — тяжесть,
Потому что знаю, что такое счастье
И я держу его в руках,
Я сжимаю его, пока оно не разобьётся
У меня есть крыша от дождя,
Так почему сейчас я потею от страха?
Это немного преувеличено
Так что что теперь я буду жить спокойно

Знаю, что я — тяжесть,
Потому что знаю, что такое счастье
И я держу его в руках,
Я сжимаю его, пока оно не разобьётся
У меня есть крыша от дождя,
Так почему сейчас я потею от страха?
Это немного преувеличено
Так что что теперь я буду жить спокойно