Vijf jaar, vlecht in het haar, bevrijd Een grote lach vol zelfverzekerdheid Dansend, elke dag En de dingen die ze leuk vond, waren de dingen die ze zag Ze had geen zorgen, had geen pijn Geen urgentie om wat te zijn
Nu lig ik nachtenlang te denken Of dat ik jou wel heb verdiend Nu lig ik nachtenlang te Denken over alles wat ik hеb gezien Lig ik ontdaan van alle schreeuwеnde mensen, Die ik vroeger niet eens had gehoord Maar misschien dat dat dat zo gaat Wanneer je ouder wordt
Vijf jaar, dag op het strand, een schep in d’r hand Waar het grootste water Nog geen indruk had En ze speelde, ze lachte, Ze volgde als haar moeder wat had gezegd En als het tijd was om te slapen Sloot zij haar ogen en was weg Ze had nog geen besef van tijd, Geen angst of onzekerheid
Nu lig ik nachtenlang te denken Of dat ik jou wel heb verdiend Nu lig ik nachtenlang te Denken over alles wat ik heb gezien Lig ik ontdaan van alle schreeuwende mensen, Die ik vroeger niet eens had gehoord Maar misschien dat dat dat zo gaat Wanneer je ouder wordt Nu lig ik nachtenlang Of dat ik jou wel heb verdiend Nu lig ik nachtenlang te Denken over alles wat ik heb gezien Lig ik ontdaan van alle schreeuwende mensen, Die ik vroeger niet eens had gehoord Maar misschien dat dat dat zo gaat Wanneer je ouder wordt
Пять лет, коса в волосах, свободная Широкая улыбка, полная уверенности Танцы, каждый день Ей нравилось то, что она видела У неё не было ни забот, ни боли Не было необходимости быть кем-то
По ночам я лежу, думая, Заслужила ли тебя По ночам я лежу, Думая обо всём, что видела Лежу, лишённая кричащих людей, Которых раньше и не слышала Но, может, всё так и должно быть, Когда становишься старше
Пять лет, день на пляже, лопатка в руке, Где самое большое озеро Ещё не произвело впечатления И она играла, она смеялась, Она слушалась, когда мама что-то говорила Когда приходило время ложиться спать, Она закрывала глаза и исчезала У неё ещё не было чувства времени, Не было страха и неуверенности
По ночам я лежу, думая, Заслужила ли тебя По ночам я лежу, Думая обо всём, что видела Лежу, лишённая кричащих людей, Которых раньше и не слышала Но, может, всё так и должно быть, Когда становишься старше По ночам я лежу, Будто бы заслужила тебя По ночам я лежу, Думая обо всём, что видела Лежу, лишённая кричащих людей, Которых раньше и не слышала Но, может, всё так и должно быть, Когда становишься старше
