Перевод песни Ze huilt maar ze lacht (Maan)

Ze zit hier alleen in de trein en ze duikt in haar jas
En kijkt uit het raam en ze vraagt zich af
Hoe zou het voelen jezelf te zijn
Want soms doet het pijn als ze huilt maar ze lacht
Ze huilt maar ze lacht
Ze loopt door een wereld die niet aardig voelt
Onbedoeld zegt ze dingen die iedereen altijd zegt
Want nooit gaat het slecht, altijd okay
En ze lult met ze mee, en ze lacht
Ze huilt maar ze lacht

En nu, ze laat het los
En nu, ze laat het los

Ze voelt zich alleen als ze loopt in de stad
En ze kijkt in het raam, ziet een ander daar staan
En ze weet wie het is, maar ze wil haar niet zijn
En gaat door met de schijn
En ze lacht
Ze huilt maar ze lacht
Wat als ze morgen besluit niet te schuilen
Haar betere ik voor haar ware gezicht te ruilen
Zullen de vrienden die zij wil vertrouwen
Nog steeds van haar houden?
Als ze huilt, als ze huilt en niet lacht

En nu, ze laat het los
En nu, ze laat het los

Ze laat het los
Ze laat het los
Ah, ah, ze laat het los

Ik zit hier alleen in de trein en duik in mijn jas
En kijk uit het raam en ik vraag me af
Hoe zou het voelen mezelf te zijn?
Want soms doet het pijn als ik huil
Maar ik lach

Она сидит одна в поезде, закутавшись в пальто,
Смотрит в окно и задаётся вопросом:
«Каково быть собой?»,
Ведь иногда ей больно, когда она плачет, но смеётся.
Она плачет, но смеётся.
Она живёт в мире, который не любит,
Невольно говорит то, что говорят все,
Ведь «никогда не бывает плохо», «всё хорошо»,
Она шутит вместе с ними, она смеётся.
Она плачет, но смеётся

И теперь она забывает об этом,
И теперь она забывает об этом.

Она чувствует себя одинокой, когда гуляет в городе.
И, смотря в окно, видит там другого человека,
Она знает, кто это, но не хочет быть ею,
Она продолжает притворяться
И смеяться.
Она плачет, но смеётся.
Что, если завтра она решит не прятаться,
Сменив маску на истинное лицо?
Будут ли друзья, которым она доверяет
Всё ещё любить её?
Даже если она плачет, плачет и не смеётся?

И теперь она забывает об этом,
И теперь она забывает об этом.

И теперь она забывает об этом,
И теперь она забывает об этом,
А-а, она забывает об этом...

Я сижу одна в поезде, закутавшись в пальто,
Смотрю в окно и задаюсь вопросом:
«Каково быть собой?»,
Ведь иногда мне больно, когда я плачу,
Но смеюсь.